Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for იანვარი, 2010

ერთი მეორეზე უფრო სწრაფად ჩნდება ბლოგოსფეროში პოსტები ავატართან დაკავშირებით. არც ფეისბუქი ჩამორჩება. თხა თხაზე ნაკლები მგელმა შეჭამაო და აგერ მეც ვწერ.

დავიწყებ ყველაზე მთავარით! მე ავატარი ჯერ ვერ მინახავს! დღეს საათნახევრიან უსაქციელო რიგში ვიდექი, რომ 5 თებერვლის, პარასკევის ბილეთები ამეღო.

ეგეთ რიგში მხოლოდ ორ ადგილას ვმდგავარ, იურულ პერიოდში ტალონებზე გაცემული პურის რიგში (ისე, ის რიგი შედარებით კიდევ ცივილური იყო) და ბარამის რიგში.

ჩემს წინ

გაჭედილი ცოლ-ქმარი, რომელიც შემებრ საათზე მეტ ხანს იდგნენ რიგში, თუმცა, როცა ყიდვამ მოუწიათ აღმოჩნდა, რომ ეგრეც ვერ მოეფიქრებინათ, რომელ დღეს და რომელ საათზე სურდათ ბილეთები.

ჩემს უკან

ქალი: ამ კაცმა ოჯახის შექმნაზეც ამდენი ხანი იფიქრა ნეტა? (ბრბომ ეგრევე აღფრთოვანებით აიტაცა გონებამახვილი ქალის ფრაზა)

საინტერესო თინეიჯერული “შაიკა”:

– ბიჭო, დღეს მგონი არ არის პრასვეტი და დავაი სკოლას დავადოთ ხვალ, შეჩემა.

– არა ტოოოო! ხო არ გაგიჟდი, ვერიკო უნდა ვნახო!

– ეეე ვერიკოოო, ვერიკოოო…. ბიჭო, ვაფშე გესალმება??

– კი ტო, იმ დღეს გამიცინა. აუ იმ დღეს იმ ტიპს (სავარაუდოდ ვერიკოს ამბავია) იმენა ქურდული ბაზარი შევუსრულე, ჩემი დედა..

– ნუ გაატრაკე…

– ხო…

и тому подобное…

ამ დროს ჩემი ნანატრი რიგიც მოვიდა, სასწრაფოდ ავიღე ბილეთები და წამოვედი… თან ვფიქრობდი, როდის ვეღირსებით ნამდვილი ევროპული რიგის კულტურას, აი, იმ ლამაზი ევროპული რიგის კულტურას ლამაზად ჩაწიკწიკებული ერთზოლიანი მწკრივი რომ არის და ყველამ იცის, ვინ ვის წინ დგას და “გაიწიე გამატარე შენი კუბო დავდგი” არ ხდება.

ეს კი, ძველი, ყველასათვის ნაცნობი ფლეშ ვიდეო განწყობისათვის… იტალიის მაგივრად, რა თქმა უნდა, ვგულისხმობთ – საქართველოს.

Read Full Post »

სამი თვეა გათხოვილი ვარ. სანამ ამ საპასუხისმგებლო ნაბიჯს გადავდგამდი, სრულ პანიკას ვყავდი მოცული. ერთ პერიოდი საკუთარ ფემინურობაშიც კი შემეპარა ეჭვი (ქალებს, წესით, ხომ უნდათ გათხოვება), კაცივით მეშინოდა ქორწილის და მის შემდგომი ცვლილებების. ხან ფორუმზე ვეძებდი პასუხს ქორწინების შემდგომ ცხოვრებასთან დაკავშირებით… ხან ახლობლებში.

დღეს გამიჩნდა იდეა, რომ ძალიან ლაკონურად ჩამოვაყალიბო ყველა ის არსებითი ცვლილება ჩემს ცხოვრებაში, რაც მოყვა ქორწინებას. ვფიქრობ, ჩემნაირებს გარკვეულწილად დაუკმაყოფილებს პრეგათხოვებისეულ ცნობისმოყვარეობას.

სიმარტივისათვის, განვიხილოთ ერთდღიანი ცხოვრების ფორმატით:

BEFORE, ანუ ქორწინებამდე…

8:00 – რეკავს მაღვიძარა. აჭერ სნუზს. 5 წუთში კიდევ აჭერ სნუზს. 10 წუთში აჭერ Off-ს.

8:30 – შემოდის ოჯახის წევრი და გაღვიძებს.

8:35 – აბაზანა. მაკიაჟი და ა.შ. ტრამპაცუმპა

8:40 – დასხმულ ყავას დალევ, თუ ხასიათზე ხარ რამესაც მიატან (რა თქმა უნდა გაწყობილი გხვდება… ასარჩევად)

9:00 – სამსახურში ხარ.

9:00 – 17:30 მუშაობა, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა,ლანჩი, ჭორაობა, მუშაობა, სიგარეტი, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა.

17:30 – მიდიხარ სახლში. გზიდან რეკავ და ატყობინებ, რომ მგელივით გშია.

18:00 –  მაგიდაზე გხვდება სადილი – სადილობ. თუ არ დაგხვდა, სრული უფლება გაქვს, თავზე დაიმხო მთელი სახლი მშიერი ღრიალით.

18:30 – ან კომპიუტერი, ან ტელევიზორი, ან მეგობრებთან (შეყვარებული) ერთად გარეთ გასვლა (ბარი, კინო, კლუბი, თეატრი… ეთსეთერა). თუ კომპიუტერში შემძვრალი ხარ, მოგვიანებით ბებო ცხელ ხაჭაპურს და ჩაის ოთახში შემოგიტანს და ფორუმიდან თვალმოუწყვეტლად შეგიძლია მიირთვა.

12:00 – რთავ საყვარელი სერიალის რამოდენიმე სერიას გომპლეერში, აყენებ ყველა ფაილის დამთავრების მერე კომპის გამორთვაზე და იძინებ 🙂

ბონუსი:

– სარეცხს ვინ რეცხავს არც იცი, არც გაინტერესებს…

– საჭმელი როგორ მზადდება რა მნიშვნელობა აქვს, ეზ ლონგ ეზ ის იქნება, რაც შენ გინდა.

– შეგიძლია მეთლი შენი ხელფასი ონლაინ შოპინგზე დახარჯო.

ვინც არ უნდა შეგხვდეს, გამარჯობის მერე თუ არა, მესამე წინადადებად მაინც გეკითხება, როდის თხოვდები, რას ელოდები ამდენ ხანს.

– მუდმივი მონატრების განცდა და აუარებელი მესიჯები, ხანდახან მთელი ღამითაც..

AFTER ანუ მუნ ქორწინებული

7:00 – მაღვიძარა. 5 წუთში სნუზი. 10 წუთში სნუზი.

7:15 – წამოხტომა და მძინარე მდგომარეობაში სასწრაფო წესით მთელი 4 ოთახის შემორბენა საცვლის ამარა ძაღლის ფეკალიების ძიებაში (ჰუჰ… აღარ შვრება უკვე..)

7:20 – იცმევ, ძაღლს დააპურებ… პარალელურ რეჟიმში: კოტე ადე, კოტე ძლივს არ მოუფსავს ამ დალოცვილს, შეიკავა, გამწვანებულია ისე უნდა… ადე, ჩაიყვანე.

7:30 – ამზადებ საუზმეს ნა დვოიხ (პრინციპში ნა ტროიხ გამოვიდა რეის ჩათვლით). საუზმობთ, ალაგებ მაგიდას, თან სიგარეტი კბილებით გიჭირავს პირში… დაჯდე და გააბოლო გემრიელად, სად არის…

8:15 – აბაზანის ტუალეტის სარკეში ცალი თვალით შეხედავ შენს თავს, თმას დაივარცხნი, აიღებ პალტოს და თავქუდმოგლეჯილი გარბიხარ სამსახურში.

9:00 – 17:30 –  მუშაობა, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა,ლანჩი, ჭორაობა, მუშაობა, სიგარეტი, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა.

18:00 – სახლში მისვლისთანავე ისევ ჩამოუქროლებ ოთხივე ოთახს იგივე მიზეზით და კმაყოფილი (აღარ შვრება სახლში) უკეთებ თოკს ძაღლს და მიდიხართ ეზოში.

18:20 – ამოდიხართ სახლში. თუ წინა დღეს გააცდინე, დღეს მოგიწევს სახლის გამოხვეტა, მოწმენდა (ეს ყველაფერი ხდება უცებ, სუპერ სისწრაფით, მაქს 15 წუთი).

18:35 – ამზადებ სადილს… ინგრედიენტებზე ინერწყვები დამშეული. გააწყობ მაგიდას და ეძახი ტელევიზორთან წამოკოტრიალებულს.

18:45 – ალაგებ მაგიდას, რეცხავ ჭურჭელს, რეცხავ ქვაბებს, ტაფებს.. ხვეტ და წმენდ სამზარეულოს და ჯდები ტელევიზორთან, თან მეუღლის ნაჩუქარ ლაპტოპში ხარ შემძვრალი.

21:00 – აჭმევ ძაღლს. ჩაგყავს ეზოში ამჯერად ნახევარი საათით (კუკებიც უნდა ქნას და ირბინოს).

21:30 – სარეცხი, თუ დასარეცხია…

22:00 – აკეთებ ჩაის და ერთად უყურებთ ტელიკს, ან ცალცალკე ხართ კომპიუტერში შემძვრალები… შენ გესმის მისი თამაშების ახტუნგ ახტუნგ და მსგავსი გაურკვევლი წარმომავლობის შეძახილები.

24:00 – ლოგინამდე მილასლასება… ტელევიზორი, სექსი, სიყვარული… ძილი…

ბონუსი:

– ბედნიერი დღეები, როცა მეუღლე ზრუნავს შენზე. გახვედრებს სადილს, დალაგებულ სახლს და ისეთ სასიამოვნო სიურპრიზებს, როგორიც არის ლეპტოპი 🙂

– ბეეეევრი ბეეევრი სიყვარულები, სექსები და სითბო. ღამე საყვარელ ადამიანთან ერთად გახლართული ძილი.

–  შენი ხელფასი უნდა აკონტროლო… ონალინ შოპინგში 50%-ზე მეტს ვეღარ ხარჯავ… თურმე არსებობს თელასი, ყაზტრანსგაზი და ა.შ. მსგავსი დებილი კომპანიები… და ეს სარეცხი ჟელეც რა მალე თავდება თურმე..

ვინც არ უნდა შეგხვდეს, გამარჯობის მერე თუ არა, მესამე წინადადებაში აუცილებლად გკითხავს, ორსულად ხომ არ ხარ, ან თუ არ ხარ, რატომ არ ხარ და როდის აპირებ :vis:

და ყველაზე მთავარი: უზომოდ ბედნიერი ხარ საყვარელ ადამიანთან თანაცხოვრებით და იმ სასიამოვნო ცხოვრებისეული თამაშით, რომელსაც ერთმანეთს სიყვარული და ერთმანეთზე ზრუნვა ქვია.

ხო… ესეც ფოტოები .. განწყობისთვის..

პ.ს. გთხოვთ, ისიც გაითვალისწინოთ, რომ ეს არის მშრალი ფაქტები ერთი უბრალო დღის… ცხოვრება გაცილებით უფრო მრავალფეროვანი და სავსეა ემოციებით… სიხარულით, ბედნიერებითა და სიყვარულით..

Read Full Post »

როცა წინა საღამოს გკითხავენ:
– კვერცხი გიყვარს? დილას გესიამოვნება მოხარშული საუზმეზე?
და შენ გაგიხარდება და დათანხმდები; როცა უთენია, იმისათვის, რომ მეტად გასიამოვნონ, მთელი სულითა და გულით მოგიმზადებენ საუზმეს:
ტოსტერში გახუხულ თბილ პურზე წასმული ცოტაოდენი მაიონეზი, შაშხის თხელი ანათალი, სიფრიფანად ათლილი პიკული, მრგვალად დაჭრილი კვერცხი და ზევიდან სენდვიჩის ყველი…
არ უნდა შეხედო ამ ტოსტს ისეთი სახით, თითქოს მოხრაკული ვირთხა დაგიგდეს მაგიდაზე და იკითხო: ეს რა არის!
არ მოგწონს ყველი? ძალიან მარტივია! გადადე გვერდზე და ისე მიირთვი მთელი სულითა და გულით მომზადებული საუზმე!

ასეთი მოქცევით არავინ დაზარალდება! პლიუს, სამომავლოდ თქვენი შანსები არ შემცირდება, რომ უსაუზმოდ და საერთოდ, უჭმელად დარჩეთ!

Read Full Post »

Ray Gordon is BACK

მთელი ცხოვრება ვოცნებობდი მყოლოდა საკუთარი ოთხფეხა მეგობარი. ჩემი მშობლები, ისევე, როგორც უმრავლესი თქვენგანის ცხოვრებაში, არ მაძლევდნენ ამის უფლებას, რაც იმით მთავრდებოდა, რომ ერთ 9 თაობა ძუკნის ძაღლებსა და უპატრონო კატებს აქვთ გამოზამთრებული ჩემს სახლში.

ჩემი დილემის ამონახსენი, თუ როგორ ვიყოლიო ძაღლი ისე, რომ ვერ გამიგდონ და ვერ გამიჩუქონ მაშინ ამოიხსნა, როცა მე და კოტეს უკვე განვითარებული ურთიერთობა ჩამოგვიყალიბდა.

ჩემს ოჯახს (კონკრეტულად ბებიაჩემს, ამ შემთხვევაში),  ბუნებრივია გაღმერთებული ჰყავდა კოტე, რომელმაც ჩემს ტანჯულ ცხოვრებაში სიმშვიდე და სიყვარული შემოიტანა… შესაბამისად, მეც არ დავაყოვნე და, ასე ვთქვათ, ბოროტად ვისარგებლე შემთხვევით და კოტესთან ავწუწუნდი ჩემს ოცნებაზე, მყოლოდა შავი ძაღლი… შეყვარებულ კოტესაც ერთი თვეც კი არ დასჭირდა, რომ მოეძებნა საუკეთესო მონაცემების ჯიშიანი შავი ლაბრადორი… მაჩუქა ჩემი ცხოვრება… სახლში კი, კოტეს საჩუქარი ხელშეუხებლობის იმუნიტეტით იყო დაცული.

როცა გავთხოვდი, თან წავიყვანე კოტეს მშობლების სახლში (კერძო სახლი ეზოთი). ახლა ცალკე ვართ. ეს დღეები სულ გულისამაჩუყებელ პოსტებს ვკრავდი თვალს…  იქ ჰერმიონა ლეტის შესახებ... იქ დოლორესის პოსტი და ერთი თვის შემდეგ, როგორც იქნა, მოვაბი თავი და წამოვიყვანე ჩემთან.

სიტყვებში, სამწუხაროდ, ვერ ვატევ იმ განცდას, რაც არის ძაღლის სიყვარული.

პირველი ორი თვე, როცა რეი ჩემთან გადმოვიდა გავიზიარე, თუ რას ნიშნავს დედობა. ღამეში მინიმუმ სამჯერ ვდგებოდი, რომ მივფერებოდი, მეთამაშა, მიფსმულ-მიჯმული იატაკი პრონტოთი მომერეცხა და თან მთელი დღე სამსახურში ვიყავი.

ახლა უკვე ვირია… მოფერებით ღორძაღლს ვეძახით ჩემს რვა თვის შავ ლაქას… იმიტომ რომ ღორივით, ყველაფრის ნარჩენს იპარავს და ჭამს… ხახვსაც კი..

იქ სადაც სიტყვები ზედმეტია… ორიოდე სურათს გაგიზიარებთ, რომ უკეთ გაიცნოთ, რა კარგი ტიპია რეი (პასპორტით გორდონი)

ეს წამოყვანის დღეს გადაღებული სურათი.. აქ ერთი თვის არის მგონი (9 ივნისს დაიბადა). იმდენად შავია, რომ ღამით მართლა არ ჩანს… ყვეელაფერი შავი აქვს.

აი ესეთ ერთი შავი ქულა წიწილივით იყო თავიდან.. ყველგან ფსავდა ყოველ 20 წუთში ერთხელ.. (3 თვემდე ლეკვებს მაინც და მაინც არ აქვთ შეგნება და შეკავების უნარი)

სძინავს ასეთ საოცარ პოზაში.. ხვრინავს პო პოლნოი პროგრამე… და შიგა და შიგ ისე წამლავს ჰაერს, რომ…

ამ დროს, ჯერ კიდევ ეტეოდა ლოგინის ქვეშ. იქიდან თავი აქვს გამოყოფილი და ლოგინის კიდეს ღრღნის… ეგ ვერა და მაგიდის შეჭმა მოასწრო, სანამ კბილები ექავებოდა.

აქ კი, ჩემს ორ უსაყვარლეს არსებას ერთად სძინავს 🙂

ამ წამს, ცოტა შეუძლოდ გრძნობს თავს რეი ბუსი. მგონი ცისტიტი აქვს.. ვერ იკავებს და თან ძნელად და წვალებით.. ადგილ ადგილ შვრება ფიშებს. სასეირნოდ რომ ჩავალთ წამალი უნდა ვუყიდო აფთაქში…

წავედი.. გავქრი..

Read Full Post »

როგორც დანარჩენ ქალთა 99.99% ვარ შოპომანიაკი. ვინაიდან წინა პოსტი დავუთმე ჩემს პრობლემებს გადამზიდ კომპანიებთან, ამ პოსტით სიამოვნებით გაგიზიარებთ იმ დადებით მხარეებს, რომელიც ონლაინ შოპინგს ახლავს თან 🙂

ზედმეტი ლაპარაკით არ მოგაბეზრებთ თავს, უბრალოდ დავდებ შემი ბოლო შენაძენების ფოტოებს, რომლებსაც სულმოუთქმელად ველი …

ჩემი 15.6″-იანი ლეპტოპის ჩანთა.  www.amazon.com 25.95$

პატარა და საყვარელი ლაკის პატარა ჩანთა (Clutch) www.amazon.com 5.25$ მეორე პაწუკა ჩანთა საზაფხულოდ… www.amazon.com 5.95$აი, ამ ჩანთას ყველაზე სულმოუთქმელად ველი www.forever21.com 17.80$

შარვალი. პირველი შარვალი, რომელსაც ონლაინ ვყიდულობ და გული მისკდება

www.forever21.com 24.80$

ინვიქტას საათი ბრილიანტებით… მნიამ www.amazon.com 120$

თმის აქსესუარი www.forever21.com 5.80$

ჯესიკა სიმპსონის ფეხსაცმელი www.amazon.com 40$

და ბოლოს.. ჩანთა, რომელიც ბარამმა დამიკარგა, მაგრამ იმედი გაჩნდა, რომ ჯერ კიდევ ვიპოვი…

www.amazon.com 45$

Read Full Post »

ამ ბოლო დროს ძალაინ აქტიური ონლაინ შოპერი გავხდი. საცვალის ყიდვაც კი აღარ მინდა თბილისში. დანარჩენი ონლაინ შოპერები დამეთანხმებიან, რომ სასურველი ამანათის მოლოდინით გამოწვეული სასიამოვნო ადრენალინის გვერდით არსებობს არასასიამოვნო დაბრკოლებებიც, რომელთაც ერთი სახელი აქვთ: წყეული გადამზიდი კომპანია!
ყველა გადამზიდ კომპანიას ჰყავს თავისი მუდმივი კლიენტურა, რომელსაც მოსწონს ესა თუ ის გადამზიდი და ასევე თავისი მოწინააღმდეგენიც, რომლებიც აგინებენ, აფურთხებენ და ა.შ.

მე გასაოცარ მესამე კატეგორიას მივეკუთვნები, რომელიც თან ერთგული კლიენტია, მაგრამ ამავე დროს, იგინება, იფურთხება და ყოველ ჯერზე დედა”ლ”ს იფიცებს, რომ აღარასოდეს ისარგებლებს ამ კონკრეტული გადამზიდის მომსახურებით.
იმისათვის, რომ საბოლოოდ შევარჩიო, ვინ იქნება ჩემი მუდმივი გადამზიდი, გადავწყვიტე გამოვიკვლიო საფუძვლიანად, თუ რომელი გადამზიდის მუშაობა არის შედარებით ასატანი (და არავითარ შემთხვევაში კარგი, ვინაიდან კარგი გადამზიდი ბუნებაშi არ არსებობს).

ჩემი ექსპერიმენტი მდგომარეობდა შემდგომში:

ახალი წლის დღეებში გავაკეთე საკმაოდ სოლიდური შენაძენები ამერიკის სხვადასხვა ონლაინ მაღაზიებში და ნივთები დავაგზავნე ორ გადამზიდ კომპანიაში: BARAMI და  USA2GEORGIA

ამანათები ორივე კომპანიაში, ჩემდა გასაოცრად, ერთსა და იმავე დღეს მივიდა: 31 დეკემბერს.

მოდი, დეტალურად განვიხილოთ თითოეული კომპანიის მომსახურების შედეგები:

USA2GEORGIA vs BARAMI

(შავად არის USA2GEORGIA წითლად – BARAMI)

წვრილმან მსხვილმანი დეტალები

– გადამზიდს აქვს ძალიან კარგად აწყობილი საიტი. ნებისმიერი დონის მომხმარებელი თავისუფლად შესძლებს ორიენტირის აღებას მათ ვებ გვერდზე. – მიუხედავად იმისა, რომ თითქოს დახვეწეს (თავიანთი ჭკუით) საიტი, ისეთი აბდაუბდაა, რომ არა ჩაიდნის რიგის მომხარებელსაც კი შესაძლოა გაუჭირდეს ორიენტირის აღება.
– ჩემი მისული ამანთის შესახებ საიტზე ინფორმაცია იმავე დღეს აისახა, ანუ 31 დეკემბერს. – 5 იანვარსაც რომ არ აისახა ჩემი ამანათ ავნერვიულდი.. დარეკვა ვცადე, მაგრამა უშედეგო ერთდღიანი მცდელობის შემდეგ მივადექი ოფისში, სადაც მითხრეს, რომ ტელეფონი გათიშულია და არ მუშაობს, ხოლო ამანათ მიღებულია, უბრალოდ რამოდენიმე დღეში აისახება, ვინაიდან დასვენების დღეები ქონდათ ამერიკაშიც და ვერ მოახერხეს.
– ამანათს მიღებისთანავე მომივიდა შეტყობინება იმეილზე. – ჩემი ფეხი. რაის იმეილი, ფიზიკურად ვერ დაუკავშირდები, შენი ინიციატივითაც. როდისღაც, როგორც იქნა აისახა ჩემი ამანათები.
– საიტზე არის დადებული ინფორმაცია ყველა რეისის შესახებ, რომელიც უნდა განხორციელდეს. შენს ამანათს აწერია, რომელ რეისზე მოხვდება, შესაბამისად, მაქსიმალურად საქმის კურსში ხარ. – მხოლოდ ოთხი ვარიანტია, ან აწერია ავენელი, ან ნიუ იორკი, ან ტრანზიტი ან თბილისი. დანარჩენი შენით უნდა იმკითხაო.
– ამანათის გამოგზავნისთანავე მივიღე შეტყობინება იმეილის საშუალებით. – საიტზე ამანათს დაეწერა Transit
– ამანათი ჩამოვიდა თუ არა, ისევ მივიღე ამის შესახებ შეტყობინება იმეილის მეშვეობით. – ამანათს ისევ Transit აწერია
– საიტზე შესაბამისად იყო ასახული ყველაფერი. – კე, ზეგე დილით
– ამანათი ჩამოვიდა ხუთშაბათს (14 იანვარი) და გაცემა დაიწყო პარასკევს. – ამანათი ჩამოვიდა იგივე რეისით, ანუ ხუთშაბათს, მივედი ბარამის ოფისში და მითხრეს, გაცემა ხვალიდან დაიწყებაო. – მიუხედავად იმისა, რომ ამ გადამზიდს აქვს სახლში მიტანის მომსახურება, მე სულმოკლე, ეგრევე გავქანდი გადამზიდ კომპანიაში ამანათის წამოსაღებად. – მივედი ხვალ, ანუ პარასკევს, კარები დაკეტილი დამხვდა და როგორღაც გავარკვიე, რომ თურმე შაბათს დაიწყებენ გაცემას, ვერ დავალაგეთ ჯერ ამანათებიო.
– გადამზიდის ოფისი მდგებარეობს მიცკევიჩის ქუჩაზე. ოფისი ძალიან კარგად არის მოწყობილი. დამხვდა რიგი. რიგი სამ ზოლში იყო, სამი მომსახურე პერსონალის შესაბამისად. რიგი ძალიან მალე გავიდა. – ოფისი მდებარეობს წინამძღვრიშვილზე, საკმაოდ მიუდგომელ ადგილას. დამხვდა პატარა რიგი, რომელიც არ თავდებოდა.. იზრდებოდა და იზრდებოდა… ოფისი ძალიან უსახური და დახუთულია. ხშირად დგას ცუდი სუნი.
– მომსახურე პერსონალი არის ლამაზად ჩაცმული, მოწესრიგებული და საკმაოდ პროფესიონალი. (ეგეთ ვიდზე არიან, ყოველ შემთხვევაში). – მომსახურე პერსონალი გუშინ ჩამოვიდა სოფლიდან და თუ თრექინგის ძიება გინდა შენი სახელით და გვარით ეს არ შეუძლიათ იმ მარტივი მიზეზით, რომ კლავიატურაზე ვერ პოულობენ ასოებს….

ტრანსპორტირების გადახდის პროცედურა:

ამანათის ჩამოსვლისას, მეილზე შეტყობინებასთან ერთად იღებ ინვოისს (ეს ინვოისი ხელმისაწვდომია ასევე სატზე). ინვოისში მითითებული თანხის გადახდა შესაძლებელი სხვადასხვა გზებით, თუმცა, ყველაზე მოსახერხებელი (რომლითაც მე ვისარგებლე) ეს არის TBC PAY. მიდიხარ ამ სწრაფი გადახდის აპარატთან. შედიხარ ამ გადამზიდის განყოფილებაშ და უმტკივნეულოდ, რამოდენიმე ლარის აპარატი შეცურებით იხდი თანხას, რომელიც ეგრევე აისახება შენს ანგარიშზე მოცემულ გადამზიდთან.

როდესაც ამანათ აისახება საიტზე, გვერდით უწერია თანხა მინუსში, რომელიც უნდა გადაიხადო ბაზის ბანკში, რომელსაც შეზღუდული რაოდენობის ფილიალები აქვს და მხოლოდ მაშინ შემიძლია გადახდა, თუ სამსახურიდან გავძვერი შესვენებაზე, ან თუ შაბათს მოვიცალე. გადახდა, რომელიც განვახორციელე პარასკევს, 15 იანვარს, ჯერ კიდევ არ ასახულა საიტზე. გადახდის მეორე ვარიანტია Google Check Out, რომლითაც სარგებლობისას, წინა შეკვეთაზე, ორი კვირა დამჭირდა ამერიკაში რეკვა და ყველანაირი ტრანზაქციის დამადასტურებელი საბუთების გზავნა (ბანკის ამონაწერი, გუგლის ფიდბექი), რომ აესახათ გადახდილი თანხა და გამოეგზავნათ ჩემი ემუს ჩექმები.

ამანათის გაცემის პროცედურა:

რიგს ემსახურება სამი პერსონალი. იღებენ მხოლოდ ერთი ადამიანის ქვითარს. იქვე არის გაკეთებული პატარა ფანჯარა, სადაც ხდება შენი ქვითრის გადაწოდება და ზუსტად 5 წუთში, შენი ამანათები გამოდის იმ ფანჯრიდან. უფრო კონკრეტულად:
მოვიდა ჩემი რიგი მალე, მივაწოდე ქვითრები, ქვითრები მომსახურე გოგომ დაარეგისტრირა კომპიუტერში და გადააწოდა საწყობს პატარა ფანჯრიდან, სანამ დააქსეროქსა ჩემი პირადობის მოწმობა, ჩემი ამანათებიც გამოვიდა. ვერ იპვეს ერთი ამანათი, მაგრამ, რიგი რომ არ გაჭედილიყო, ნაპოვნი სამი ამანათი ავიღე და გადავედი სხვა მაგიდასთან. ეს მაგიდა განეკუთვნება გაუთვალისწინებელი პრობლემების მოგვარებას (ჩემი ინტერპრეტაციით). ამ მაგიდასთან დამხვდა ბიჭი, რომელმაც მოისმინა ჩემი პრობლემა. მან ამიხსნა, რომ შესაძლოა რაღაც შეცდომით დაწერეს ჩემი თრექინგ კოდი, რის გამოც გაძნელდა ამანათს მონახვა და მირჩია სახლში წასვლა და ამანათს დალოდება. მე გავფრიკე ეგრევე (მერლინ მონროს პარიკი იყო ეს ამანათი). ნუ კარგიო მაშინო, დაუძახა “ჯეკს” (ჯეკი მაგრია, მოუძებნელი ამანათების მოძებნა ეხერხება თურმე). ჯეკი შევიდა საწყობში და გამომიტანა ჩემი ამანათი. ჩავალაგე ყველაფერი პარკში და ბედნიერი წამოვედი სახლში.
ამ კონკრეტულ შეკვეთაზე, აი ლოვდ უსა2ჯორჯია.

როცა მივედი შაბათს ბარამში, რიგირ პატარა იყო. ჩავდექი რიგში. როგორც იქნა მოვახერხე და დაახლოებით 4 სხვა კლიენტთან ერთად გადავაწოდე ჩემი ქვითარი. ჩვენი ქვითრები აიღო მომსახურე პერსონალმა და ჩაიტანა ქვევით (ეს ქვევით არის შავი ხვრელი, სადაც იკარგება ქვითრები და ადამიანები და აღარ ამოდიან!). ის კლიენტები, რომეთა ქვითრებიც ჩემებთან ერთად ჩავიდა გაისტუმრეს. ასევე გაისტუმრეს სხვა ძააალიან ბევრი ჩემს შემდეგ მოსული კლიენტი და ბოლოს, სიგარეტზე რომ გავედი გარეთ და რიგის ბოლოში, ქუჩაში მდგომი გიო რომ ვნახე და მერე ეს გიოც რომ თავის ამანათიანა წავიდა და რომ მივხვდი, რომ უკვე 1.45 წუთი ვუცდიდი ჩემი შავ ხვრელში დაკარგული ქვითრის ამბავს გავფრიკე! საბოლოოდ გამოტყდნენ, რომ ჩემს ერთ ამანათს ვერ პოულობდნენ. ამოვატანინე ნაპოვნი 3 ამანათი. ჩაიწერეს ჩემი ტელეფონი. ჩავიწერე ასევე მათი პირადი ტელეფონი. მივიღე დაპირება, რომ როცა ამანათები შეცოტავდებოდა სახელით და გვარით მოძებნიდნენ ჩემსას და საღამოს დამირეკავდნენ. რა თქმა უნდა არ დარეკეს. კვირას არ მუშაობდნენ. ორშაბათს დავრეკე და უიო… ვერ ვიპოვეთო და ამერიკაში გავარკვევთ, იქ ხომ არ დარჩა ნეტაო… თუ იქაც ვერ ნახეს, მაშინ აგინაზღაურებთო… საუბარია ჩანთაზე, რომელსაც ერთი წელი ვუსატკავებდი, რომ ფასი დაკლებოდა და მეყიდა!!! მთელი ერთი წელი!!! როგორც იქნა ვიყიდე, თან ბოლო ვიყიდე.. აღარ არის მეტი! გუშინ ჩემით გავაგზავნე წერილი ამერიკის ბარამაში… ეჭვი მაქვს, ესენი არ დაეკონტაქტბიან!.. ვნახოთ, ხვალ თუ არ მივიღე პასუხი, ისევ და ისევ დავრეკავ…

პ.ს. usa2georgia ყოველთვის მიგზავნის საინფორმაციო და მოსალოც მეილებს.

ესეც ჩემი პირველი ექსპერიმენტი ბოლო ონალაინ შენაძენებზე….

ამ ექსპერიმენტიდან გამოვიტანე შემდეგი დასკვნა: ცხოვრებაში მართლა აღარასოდეს ვისარგებლებ ბარამის უნიათო მომსახურებით. ახლა გზაშია ერთი ლეპტოპის ჩანთა და ეგ არის უკანასკნელი ნივთი, რომელიც ჩემს სახელზე მივა ბარამში.

შემდეგი ჩემი ექსპერიმენტი შეეხება  USA2Georgia vs Logix

და გაგრძელდება ასე მანამ, სანამ არ ვიპოვი შედარებით დამაკმაყოფილებელ გადამზიდს.

Read Full Post »

UPDATE

მართალია, ჩემი ბოლო პოსტი, ასე ვთქვათ, ტრეილერი იყო ჩემი მომდევნო პოსტისა, რომელიც უნდა შეხებოდა ჩემს ბოლო გაუთხოვარ გაფართხალებას, კოვზი ნაცარში ჩამივარდა.
იმ საღამოს ძალიან ბევრი ფოტო გადავიღეთ და აუცილებლად მინდა ეგ ისტორია ფოტოებითურთ გაგიზიაროთ, ამიტომ, წესით მომდევნო პოსტი გადაიდო განუსაზღვრელი დროით, სანამ ნინი, ჩემი მეჯვარე არ მომიტანს ფოტოებს და ჩემს ფლეშკას! რომელზეც უნდა ჩაეწერა ის ფოტოები…
ვოტ…
ახლა კი, გავაგრძელებ ბლოგს ჩვეულ რეჟიმში..

ცნობისათვის, უახლოეს მომავალში დავწერ:
– უკანასკნელ გაფართხალებას, ანუ Girls Night
– დეტალურად განვიხილავ ქორწილის ტექნიკურ მხარეებს, ასე ვთქვათ, ფინანსურ აღრიცხვას ვაწარმოებ ქორწილისას, ვიცი, რომ ბევრს ეგ უფრო აინტერესებს – რა ჯდება ქორწილი, ვიდრე, რას გრძნობ საკუთარ ქორწილში, თუმცა, ბუნებრივია, ქორწილის დღის განცდებსაც ვერ ავუვლი გვერს.
ზი ენდ.

Read Full Post »