Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for the ‘მახათი’ Category

The very last post on this blog! Good Bye!

ეს ჩემი ბოლო პოსტია ამ ბლოგზე. ცოტა ხანში ყველაფერს ვშლი და ვაუქმებ.

დღეს ძალიან ცუდი დღე მაქვს. მორალურად გავნადგურდი. ცოტა ჩემი ბრალია. მგონი, დიდი ხნის წინ უნდა გამოვსულიყავი გულუბრყვილობის ეპოქიდან ამხელა ფილარმონია ქალი.

რა ხდება?

ალბათ, ჩემს მცირერიცხოვან მკითხველს ემახსოვრება ჩემი პოსტი BUSTED! რამოდენიმე დაინტერესდა კიდეც, როგორ განვითარდა მოვლენებიო.

დეტალებს აღარ ჩავუღრმავდები, უბრალოდ, არსებობენ ან ა)ბოროტი ადამიანები, ან ბ) ადამიანები, რომელთაც IQ კოეფიციენტი სამწუხაროდ არ ჰყოფნით, რომ განსაზღვრონ, სად, როდის და რა იტლიკინონ.

ჩემი შეცდომა იყო, რომ გულუბრყვილოდ ვწერე საკუთარ სამყაროსა და საკუთარ გრძნობებზე, საკუთარ ისტორიებზე… მავანნი კი, ჩემს საწინააღმდეგოდ იყენებდნენ ჩემს ნაწერებს. ასეთ რამეს ძალიან არ ველოდი. არც იმას ველოდი, რომ ასე უზომოდ განვიცდიდი ამ ფაქტს, ასე მეწყინებოდა, კიდევ მერამდენედ ადამიანის სიმდაბლის დანახვა.

ძალიან დიდ ბოდიშს გიხდით იმ რამოდენიმეს, ვინც, ალბათ, ინტერესით კითხულობდით ხოლმე ჩემს ბლოგს. მე მას ვეღარ გავაგრძელებ.

სხვა დროს და სხვა სივრცეში მე აუცილებლად მექნება ბლოგი, მხოლოდ, მარტო მე მეცოდინება, რომ მისი ავტორი ვარ. სხვაგვარად, ძალიან გულაცრუებული ვარ ადამიანებზე.

მშვიდობით.

Read Full Post »

ერთი მეორეზე უფრო სწრაფად ჩნდება ბლოგოსფეროში პოსტები ავატართან დაკავშირებით. არც ფეისბუქი ჩამორჩება. თხა თხაზე ნაკლები მგელმა შეჭამაო და აგერ მეც ვწერ.

დავიწყებ ყველაზე მთავარით! მე ავატარი ჯერ ვერ მინახავს! დღეს საათნახევრიან უსაქციელო რიგში ვიდექი, რომ 5 თებერვლის, პარასკევის ბილეთები ამეღო.

ეგეთ რიგში მხოლოდ ორ ადგილას ვმდგავარ, იურულ პერიოდში ტალონებზე გაცემული პურის რიგში (ისე, ის რიგი შედარებით კიდევ ცივილური იყო) და ბარამის რიგში.

ჩემს წინ

გაჭედილი ცოლ-ქმარი, რომელიც შემებრ საათზე მეტ ხანს იდგნენ რიგში, თუმცა, როცა ყიდვამ მოუწიათ აღმოჩნდა, რომ ეგრეც ვერ მოეფიქრებინათ, რომელ დღეს და რომელ საათზე სურდათ ბილეთები.

ჩემს უკან

ქალი: ამ კაცმა ოჯახის შექმნაზეც ამდენი ხანი იფიქრა ნეტა? (ბრბომ ეგრევე აღფრთოვანებით აიტაცა გონებამახვილი ქალის ფრაზა)

საინტერესო თინეიჯერული “შაიკა”:

– ბიჭო, დღეს მგონი არ არის პრასვეტი და დავაი სკოლას დავადოთ ხვალ, შეჩემა.

– არა ტოოოო! ხო არ გაგიჟდი, ვერიკო უნდა ვნახო!

– ეეე ვერიკოოო, ვერიკოოო…. ბიჭო, ვაფშე გესალმება??

– კი ტო, იმ დღეს გამიცინა. აუ იმ დღეს იმ ტიპს (სავარაუდოდ ვერიკოს ამბავია) იმენა ქურდული ბაზარი შევუსრულე, ჩემი დედა..

– ნუ გაატრაკე…

– ხო…

и тому подобное…

ამ დროს ჩემი ნანატრი რიგიც მოვიდა, სასწრაფოდ ავიღე ბილეთები და წამოვედი… თან ვფიქრობდი, როდის ვეღირსებით ნამდვილი ევროპული რიგის კულტურას, აი, იმ ლამაზი ევროპული რიგის კულტურას ლამაზად ჩაწიკწიკებული ერთზოლიანი მწკრივი რომ არის და ყველამ იცის, ვინ ვის წინ დგას და “გაიწიე გამატარე შენი კუბო დავდგი” არ ხდება.

ეს კი, ძველი, ყველასათვის ნაცნობი ფლეშ ვიდეო განწყობისათვის… იტალიის მაგივრად, რა თქმა უნდა, ვგულისხმობთ – საქართველოს.

Read Full Post »

სამი თვეა გათხოვილი ვარ. სანამ ამ საპასუხისმგებლო ნაბიჯს გადავდგამდი, სრულ პანიკას ვყავდი მოცული. ერთ პერიოდი საკუთარ ფემინურობაშიც კი შემეპარა ეჭვი (ქალებს, წესით, ხომ უნდათ გათხოვება), კაცივით მეშინოდა ქორწილის და მის შემდგომი ცვლილებების. ხან ფორუმზე ვეძებდი პასუხს ქორწინების შემდგომ ცხოვრებასთან დაკავშირებით… ხან ახლობლებში.

დღეს გამიჩნდა იდეა, რომ ძალიან ლაკონურად ჩამოვაყალიბო ყველა ის არსებითი ცვლილება ჩემს ცხოვრებაში, რაც მოყვა ქორწინებას. ვფიქრობ, ჩემნაირებს გარკვეულწილად დაუკმაყოფილებს პრეგათხოვებისეულ ცნობისმოყვარეობას.

სიმარტივისათვის, განვიხილოთ ერთდღიანი ცხოვრების ფორმატით:

BEFORE, ანუ ქორწინებამდე…

8:00 – რეკავს მაღვიძარა. აჭერ სნუზს. 5 წუთში კიდევ აჭერ სნუზს. 10 წუთში აჭერ Off-ს.

8:30 – შემოდის ოჯახის წევრი და გაღვიძებს.

8:35 – აბაზანა. მაკიაჟი და ა.შ. ტრამპაცუმპა

8:40 – დასხმულ ყავას დალევ, თუ ხასიათზე ხარ რამესაც მიატან (რა თქმა უნდა გაწყობილი გხვდება… ასარჩევად)

9:00 – სამსახურში ხარ.

9:00 – 17:30 მუშაობა, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა,ლანჩი, ჭორაობა, მუშაობა, სიგარეტი, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა.

17:30 – მიდიხარ სახლში. გზიდან რეკავ და ატყობინებ, რომ მგელივით გშია.

18:00 –  მაგიდაზე გხვდება სადილი – სადილობ. თუ არ დაგხვდა, სრული უფლება გაქვს, თავზე დაიმხო მთელი სახლი მშიერი ღრიალით.

18:30 – ან კომპიუტერი, ან ტელევიზორი, ან მეგობრებთან (შეყვარებული) ერთად გარეთ გასვლა (ბარი, კინო, კლუბი, თეატრი… ეთსეთერა). თუ კომპიუტერში შემძვრალი ხარ, მოგვიანებით ბებო ცხელ ხაჭაპურს და ჩაის ოთახში შემოგიტანს და ფორუმიდან თვალმოუწყვეტლად შეგიძლია მიირთვა.

12:00 – რთავ საყვარელი სერიალის რამოდენიმე სერიას გომპლეერში, აყენებ ყველა ფაილის დამთავრების მერე კომპის გამორთვაზე და იძინებ 🙂

ბონუსი:

– სარეცხს ვინ რეცხავს არც იცი, არც გაინტერესებს…

– საჭმელი როგორ მზადდება რა მნიშვნელობა აქვს, ეზ ლონგ ეზ ის იქნება, რაც შენ გინდა.

– შეგიძლია მეთლი შენი ხელფასი ონლაინ შოპინგზე დახარჯო.

ვინც არ უნდა შეგხვდეს, გამარჯობის მერე თუ არა, მესამე წინადადებად მაინც გეკითხება, როდის თხოვდები, რას ელოდები ამდენ ხანს.

– მუდმივი მონატრების განცდა და აუარებელი მესიჯები, ხანდახან მთელი ღამითაც..

AFTER ანუ მუნ ქორწინებული

7:00 – მაღვიძარა. 5 წუთში სნუზი. 10 წუთში სნუზი.

7:15 – წამოხტომა და მძინარე მდგომარეობაში სასწრაფო წესით მთელი 4 ოთახის შემორბენა საცვლის ამარა ძაღლის ფეკალიების ძიებაში (ჰუჰ… აღარ შვრება უკვე..)

7:20 – იცმევ, ძაღლს დააპურებ… პარალელურ რეჟიმში: კოტე ადე, კოტე ძლივს არ მოუფსავს ამ დალოცვილს, შეიკავა, გამწვანებულია ისე უნდა… ადე, ჩაიყვანე.

7:30 – ამზადებ საუზმეს ნა დვოიხ (პრინციპში ნა ტროიხ გამოვიდა რეის ჩათვლით). საუზმობთ, ალაგებ მაგიდას, თან სიგარეტი კბილებით გიჭირავს პირში… დაჯდე და გააბოლო გემრიელად, სად არის…

8:15 – აბაზანის ტუალეტის სარკეში ცალი თვალით შეხედავ შენს თავს, თმას დაივარცხნი, აიღებ პალტოს და თავქუდმოგლეჯილი გარბიხარ სამსახურში.

9:00 – 17:30 –  მუშაობა, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა,ლანჩი, ჭორაობა, მუშაობა, სიგარეტი, ყავა, ჭორაობა, მუშაობა.

18:00 – სახლში მისვლისთანავე ისევ ჩამოუქროლებ ოთხივე ოთახს იგივე მიზეზით და კმაყოფილი (აღარ შვრება სახლში) უკეთებ თოკს ძაღლს და მიდიხართ ეზოში.

18:20 – ამოდიხართ სახლში. თუ წინა დღეს გააცდინე, დღეს მოგიწევს სახლის გამოხვეტა, მოწმენდა (ეს ყველაფერი ხდება უცებ, სუპერ სისწრაფით, მაქს 15 წუთი).

18:35 – ამზადებ სადილს… ინგრედიენტებზე ინერწყვები დამშეული. გააწყობ მაგიდას და ეძახი ტელევიზორთან წამოკოტრიალებულს.

18:45 – ალაგებ მაგიდას, რეცხავ ჭურჭელს, რეცხავ ქვაბებს, ტაფებს.. ხვეტ და წმენდ სამზარეულოს და ჯდები ტელევიზორთან, თან მეუღლის ნაჩუქარ ლაპტოპში ხარ შემძვრალი.

21:00 – აჭმევ ძაღლს. ჩაგყავს ეზოში ამჯერად ნახევარი საათით (კუკებიც უნდა ქნას და ირბინოს).

21:30 – სარეცხი, თუ დასარეცხია…

22:00 – აკეთებ ჩაის და ერთად უყურებთ ტელიკს, ან ცალცალკე ხართ კომპიუტერში შემძვრალები… შენ გესმის მისი თამაშების ახტუნგ ახტუნგ და მსგავსი გაურკვევლი წარმომავლობის შეძახილები.

24:00 – ლოგინამდე მილასლასება… ტელევიზორი, სექსი, სიყვარული… ძილი…

ბონუსი:

– ბედნიერი დღეები, როცა მეუღლე ზრუნავს შენზე. გახვედრებს სადილს, დალაგებულ სახლს და ისეთ სასიამოვნო სიურპრიზებს, როგორიც არის ლეპტოპი 🙂

– ბეეეევრი ბეეევრი სიყვარულები, სექსები და სითბო. ღამე საყვარელ ადამიანთან ერთად გახლართული ძილი.

–  შენი ხელფასი უნდა აკონტროლო… ონალინ შოპინგში 50%-ზე მეტს ვეღარ ხარჯავ… თურმე არსებობს თელასი, ყაზტრანსგაზი და ა.შ. მსგავსი დებილი კომპანიები… და ეს სარეცხი ჟელეც რა მალე თავდება თურმე..

ვინც არ უნდა შეგხვდეს, გამარჯობის მერე თუ არა, მესამე წინადადებაში აუცილებლად გკითხავს, ორსულად ხომ არ ხარ, ან თუ არ ხარ, რატომ არ ხარ და როდის აპირებ :vis:

და ყველაზე მთავარი: უზომოდ ბედნიერი ხარ საყვარელ ადამიანთან თანაცხოვრებით და იმ სასიამოვნო ცხოვრებისეული თამაშით, რომელსაც ერთმანეთს სიყვარული და ერთმანეთზე ზრუნვა ქვია.

ხო… ესეც ფოტოები .. განწყობისთვის..

პ.ს. გთხოვთ, ისიც გაითვალისწინოთ, რომ ეს არის მშრალი ფაქტები ერთი უბრალო დღის… ცხოვრება გაცილებით უფრო მრავალფეროვანი და სავსეა ემოციებით… სიხარულით, ბედნიერებითა და სიყვარულით..

Read Full Post »

როცა წინა საღამოს გკითხავენ:
– კვერცხი გიყვარს? დილას გესიამოვნება მოხარშული საუზმეზე?
და შენ გაგიხარდება და დათანხმდები; როცა უთენია, იმისათვის, რომ მეტად გასიამოვნონ, მთელი სულითა და გულით მოგიმზადებენ საუზმეს:
ტოსტერში გახუხულ თბილ პურზე წასმული ცოტაოდენი მაიონეზი, შაშხის თხელი ანათალი, სიფრიფანად ათლილი პიკული, მრგვალად დაჭრილი კვერცხი და ზევიდან სენდვიჩის ყველი…
არ უნდა შეხედო ამ ტოსტს ისეთი სახით, თითქოს მოხრაკული ვირთხა დაგიგდეს მაგიდაზე და იკითხო: ეს რა არის!
არ მოგწონს ყველი? ძალიან მარტივია! გადადე გვერდზე და ისე მიირთვი მთელი სულითა და გულით მომზადებული საუზმე!

ასეთი მოქცევით არავინ დაზარალდება! პლიუს, სამომავლოდ თქვენი შანსები არ შემცირდება, რომ უსაუზმოდ და საერთოდ, უჭმელად დარჩეთ!

Read Full Post »

Ray Gordon is BACK

მთელი ცხოვრება ვოცნებობდი მყოლოდა საკუთარი ოთხფეხა მეგობარი. ჩემი მშობლები, ისევე, როგორც უმრავლესი თქვენგანის ცხოვრებაში, არ მაძლევდნენ ამის უფლებას, რაც იმით მთავრდებოდა, რომ ერთ 9 თაობა ძუკნის ძაღლებსა და უპატრონო კატებს აქვთ გამოზამთრებული ჩემს სახლში.

ჩემი დილემის ამონახსენი, თუ როგორ ვიყოლიო ძაღლი ისე, რომ ვერ გამიგდონ და ვერ გამიჩუქონ მაშინ ამოიხსნა, როცა მე და კოტეს უკვე განვითარებული ურთიერთობა ჩამოგვიყალიბდა.

ჩემს ოჯახს (კონკრეტულად ბებიაჩემს, ამ შემთხვევაში),  ბუნებრივია გაღმერთებული ჰყავდა კოტე, რომელმაც ჩემს ტანჯულ ცხოვრებაში სიმშვიდე და სიყვარული შემოიტანა… შესაბამისად, მეც არ დავაყოვნე და, ასე ვთქვათ, ბოროტად ვისარგებლე შემთხვევით და კოტესთან ავწუწუნდი ჩემს ოცნებაზე, მყოლოდა შავი ძაღლი… შეყვარებულ კოტესაც ერთი თვეც კი არ დასჭირდა, რომ მოეძებნა საუკეთესო მონაცემების ჯიშიანი შავი ლაბრადორი… მაჩუქა ჩემი ცხოვრება… სახლში კი, კოტეს საჩუქარი ხელშეუხებლობის იმუნიტეტით იყო დაცული.

როცა გავთხოვდი, თან წავიყვანე კოტეს მშობლების სახლში (კერძო სახლი ეზოთი). ახლა ცალკე ვართ. ეს დღეები სულ გულისამაჩუყებელ პოსტებს ვკრავდი თვალს…  იქ ჰერმიონა ლეტის შესახებ... იქ დოლორესის პოსტი და ერთი თვის შემდეგ, როგორც იქნა, მოვაბი თავი და წამოვიყვანე ჩემთან.

სიტყვებში, სამწუხაროდ, ვერ ვატევ იმ განცდას, რაც არის ძაღლის სიყვარული.

პირველი ორი თვე, როცა რეი ჩემთან გადმოვიდა გავიზიარე, თუ რას ნიშნავს დედობა. ღამეში მინიმუმ სამჯერ ვდგებოდი, რომ მივფერებოდი, მეთამაშა, მიფსმულ-მიჯმული იატაკი პრონტოთი მომერეცხა და თან მთელი დღე სამსახურში ვიყავი.

ახლა უკვე ვირია… მოფერებით ღორძაღლს ვეძახით ჩემს რვა თვის შავ ლაქას… იმიტომ რომ ღორივით, ყველაფრის ნარჩენს იპარავს და ჭამს… ხახვსაც კი..

იქ სადაც სიტყვები ზედმეტია… ორიოდე სურათს გაგიზიარებთ, რომ უკეთ გაიცნოთ, რა კარგი ტიპია რეი (პასპორტით გორდონი)

ეს წამოყვანის დღეს გადაღებული სურათი.. აქ ერთი თვის არის მგონი (9 ივნისს დაიბადა). იმდენად შავია, რომ ღამით მართლა არ ჩანს… ყვეელაფერი შავი აქვს.

აი ესეთ ერთი შავი ქულა წიწილივით იყო თავიდან.. ყველგან ფსავდა ყოველ 20 წუთში ერთხელ.. (3 თვემდე ლეკვებს მაინც და მაინც არ აქვთ შეგნება და შეკავების უნარი)

სძინავს ასეთ საოცარ პოზაში.. ხვრინავს პო პოლნოი პროგრამე… და შიგა და შიგ ისე წამლავს ჰაერს, რომ…

ამ დროს, ჯერ კიდევ ეტეოდა ლოგინის ქვეშ. იქიდან თავი აქვს გამოყოფილი და ლოგინის კიდეს ღრღნის… ეგ ვერა და მაგიდის შეჭმა მოასწრო, სანამ კბილები ექავებოდა.

აქ კი, ჩემს ორ უსაყვარლეს არსებას ერთად სძინავს 🙂

ამ წამს, ცოტა შეუძლოდ გრძნობს თავს რეი ბუსი. მგონი ცისტიტი აქვს.. ვერ იკავებს და თან ძნელად და წვალებით.. ადგილ ადგილ შვრება ფიშებს. სასეირნოდ რომ ჩავალთ წამალი უნდა ვუყიდო აფთაქში…

წავედი.. გავქრი..

Read Full Post »

UPDATE

მართალია, ჩემი ბოლო პოსტი, ასე ვთქვათ, ტრეილერი იყო ჩემი მომდევნო პოსტისა, რომელიც უნდა შეხებოდა ჩემს ბოლო გაუთხოვარ გაფართხალებას, კოვზი ნაცარში ჩამივარდა.
იმ საღამოს ძალიან ბევრი ფოტო გადავიღეთ და აუცილებლად მინდა ეგ ისტორია ფოტოებითურთ გაგიზიაროთ, ამიტომ, წესით მომდევნო პოსტი გადაიდო განუსაზღვრელი დროით, სანამ ნინი, ჩემი მეჯვარე არ მომიტანს ფოტოებს და ჩემს ფლეშკას! რომელზეც უნდა ჩაეწერა ის ფოტოები…
ვოტ…
ახლა კი, გავაგრძელებ ბლოგს ჩვეულ რეჟიმში..

ცნობისათვის, უახლოეს მომავალში დავწერ:
– უკანასკნელ გაფართხალებას, ანუ Girls Night
– დეტალურად განვიხილავ ქორწილის ტექნიკურ მხარეებს, ასე ვთქვათ, ფინანსურ აღრიცხვას ვაწარმოებ ქორწილისას, ვიცი, რომ ბევრს ეგ უფრო აინტერესებს – რა ჯდება ქორწილი, ვიდრე, რას გრძნობ საკუთარ ქორწილში, თუმცა, ბუნებრივია, ქორწილის დღის განცდებსაც ვერ ავუვლი გვერს.
ზი ენდ.

Read Full Post »

I HATE EXCEL!!!!

რაც ახალ სამუშაო პოზიციაზე გადმოვედი (დამაწინაურეს, თუ ამას ასე ქჰვია), სიზმრების ხილვა დავიწყე ექსელის ფორმატში!
დიდი არც არაფერი მაქვს ახლა დასაწერი, გარდა იმისა, რომ ბილ გეითსის დედის გაცნობის სურვილი მაქვს, თუ უკვე მკვდარია, ვეძებ მსურველებს, რომ მისი სული გამოვიძახოთ!
მეზიზღება უკვე ექსელი… თვალები დამეუჯრა მათემატიკის რვეულისამებრ… და საერთოდ!

აი ჰეით ექსელ ენდ აი ვანთ ით თუ დაიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიიი!

computer-addict

პ.ს. აუ პატრიკ სუეიზი რატომ მოკვდაააააა

Read Full Post »

Older Posts »